Każdy początek jest wystarczający, jeśli jest prawdziwy
Nie musisz rozumieć wszystkiego od razu.
Wystarczy, że czytasz i sprawdzasz, co z Tobą rezonuje.
Zaczynanie nie polega na zmianie siebie.
Polega na zauważaniu, w jakim stanie jesteś teraz — bez oceniania.
Neutralność jest podstawą tego procesu.
Nie oznacza obojętności ani dystansu.
Oznacza zgodę na to, co jest, bez potrzeby poprawiania siebie lub innych.
Nie chodzi o to, by „być wyżej”, „lepiej” czy „bardziej duchowo”.
Chodzi o uczciwe spotkanie z tym, co jest — dokładnie takie, jakie jest teraz.
Prawda i percepcja
Prawda jest osobista i płynna.
Każdy doświadcza jej przez własną percepcję.
To, co jest prawdziwe dla jednej osoby,
może wyglądać inaczej dla innej.
To nie umniejsza prawdy.
Pokazuje, że świadomość i percepcja współtworzą to,
co nazywamy „prawdą”.
Neutralność pozwala zobaczyć różne perspektywy
bez potrzeby oceniania, kto ma rację.
Percepcja — jak widzimy świat
Percepcja to sposób, w jaki odbieramy rzeczywistość.
Nie jest samą rzeczywistością —
jest jej interpretacją.
Umysł działa jak filtr.
Przepuszcza to, co widzimy, słyszymy i czujemy
przez doświadczenia, wspomnienia, przekonania
i wcześniejsze emocje.
Dlatego ta sama sytuacja
może być odebrana zupełnie inaczej przez różne osoby.
Umysł jako filtr doświadczeń
Umysł nie jest wrogiem.
Jego zadaniem jest chronić i porządkować.
Problem pojawia się wtedy,
gdy bierzemy każdą myśl za prawdę.
Wiele myśli:
• pochodzi z przeszłych doświadczeń
• jest echem cudzych opinii
• powstaje z lęku lub potrzeby kontroli
Nie wszystkie są nasze
i nie wszystkie wymagają reakcji.
Neutralność pozwala zauważyć myśl
bez konieczności utożsamiania się z nią.
Mapa Świadomości — jak z niej korzystać
W tym procesie może pomóc
Mapa Świadomości Davida R. Hawkinsa
oraz Trójkąt Dramatyczny Stephena Karpmana —
nie jako cel do osiągnięcia,
lecz jako łagodna wskazówka.
Mapa pokazuje różne stany wewnętrzne,
przez które ludzie naturalnie przechodzą w życiu.
Nie są one dobre ani złe.
Są po prostu ludzkim doświadczeniem.
To mapa tego, jak się czujemy, reagujemy i postrzegamy świat
w różnych momentach życia.
Pomaga zobaczyć, gdzie jesteśmy teraz —
bez oceniania i bez potrzeby bycia gdzie indziej.
Zatrzymaj się i sprawdź, co czujesz
Każde uczucie jest częścią drogi.
Nic nie trzeba omijać, by iść dalej.
🤍 Stany zamknięcia
(gdy jest trudno, ciężko, ciasno)
wstyd · poczucie winy · bezsilność · smutek · żal · samotność · zagubienie · przytłoczenie
To momenty, w których potrzebujemy łagodności, nie naprawy.
🌫️ Stany napięcia
(gdy coś w nas walczy lub się boi)
strach · lęk · niepokój · napięcie · kontrola · zazdrość · frustracja · irytacja
To sygnał, że coś ważnego domaga się uwagi.
🔥 Stany ruchu i siły
(energia zaczyna płynąć)
złość · gniew · bunt · determinacja · pragnienie zmiany · potrzeba granic
To moment, w którym pojawia się moc, choć jeszcze bez spokoju.
🌿 Stany otwarcia
(pojawia się przestrzeń)
odwaga · ulga · ciekawość · zrozumienie · akceptacja · wdzięczność
To chwile, w których oddech się pogłębia.
✨ Stany połączenia
(gdy czujemy więcej niż „ja”)
spokój · czułość · empatia · radość · zaufanie · miłość · obecność
Nie są celem.
Są naturalnym skutkiem bycia w prawdzie.
Najważniejsze przesłanie tej mapy
Nie przechodzimy tej mapy raz na zawsze.
Poruszamy się po niej każdego dnia.
Możesz:
• być rano w spokoju
• w południe w napięciu
• wieczorem w smutku
I to jest normalne.
Świadomość zaczyna się nie wtedy,
gdy zmieniasz uczucia,
lecz wtedy, gdy pozwalasz im być.
Mapa Świadomości a Trójkąt Dramatyczny Ofiara–Kat–Ratownik
Mapa Świadomości pokazuje stany wewnętrzne.
Trójkąt Dramatyczny pokazuje role,
w które wchodzimy, gdy działamy z tych stanów.
Gdy znajdujemy się w zawężonych obszarach świadomości
takich jak wstyd, strach, bezsilność czy złość
reakcje często stają się automatyczne.
Wtedy pojawiają się role:
• Ofiara — gdy dominuje bezsilność lub brak wpływu
• Kat — gdy energia złości próbuje odzyskać kontrolę
• Ratownik — gdy napięcie popycha do naprawiania innych
To nie są etykiety.
To chwilowe reakcje wynikające ze stanu, w jakim jesteśmy.
Definicja pomocy
„Posiadanie wielkiego serca nie ma nic wspólnego z wartością twojego konta bankowego.
Każdy ma coś, co może dać innym”. Barbara Bush (żona Georga H.W. Busha)
Dzielenie się z innymi ludźmi to rzecz szlachetna. Tymbardziej, że drugiemu człowiekowi
można pomóc na różne sposoby, które przyniosą radość i szczęście obdarowanemu oraz
samemu darczyńcy. Wsparcie dla innych zwraca się w życiu wielokrotnie. I taki jest właśnie
sens prawdziwej pomocy. Ma ona nas wzbogacić a nie zubożyć.
Generalnie spotykam się na co dzień z różnymi efektami pomocy, które manifestują się na
planie materialnym. Ludzie często narzekają, że w naszym społeczeństwie jest brak
wdzięczności, a nawet swego rodzaju pretensjonalność za wyświadczoną przysługę,
życzliwość lub ratunek. Słyszałam też głosy, że tak naprawdę nie opłaca się pomagać
drugiemu człowiekowi. Czyżby ludzie obecnie nie umieli docenić ofiarności drugiej osoby ?
Czy liczy się tylko jedna zauważana forma pomocy, a mianowicie wsparcie materialne? Albo
jesteśmy obecnie może zbyt roszczeniowi tzn. należy nam się i koniec ?
Meandry współczesnej ofiarności
Niektórzy ludzie tak uważają, zwłaszcza jak ciągle otrzymują pomoc w różnych swoich
sytuacjach życiowych i to niemalże z każdej strony. Wtedy im się wydaje, że tak ma być i tak
naprawdę nie mają, za co dziękować. I zazwyczaj są uzależnieni od niej już nałogowo. Jak
ona nagle się kończy- są tym faktem rozczarowani, roszczeniowi i tak naprawdę nie umieją
sobie poradzić w życiu. Prawdziwe wsparcie ma pomóc człowiekowi podnieść się, a nie
utrzymywać go w marazmie życia- tak jak to ma miejsce obecnie z uchodźcami z krajów
muzułmańskich. Koleżanka, która jeździła często do Berlina, opowiadała mi jak stolica
Niemiec opanowana jest przez islamistów, którzy tylko siedzą na zasiłkach, kradną i napadają
na bezbronnych przechodniów. Im się nie chce iść do pracy. Państwo ich utrzymuje,
pojawiają się tylko nowe dzieci, które mają generować kolejne pieniądze na ich utrzymanie
od państwa. Czy uważacie że jest to pomoc ? Ja bynajmniej nie. Taka forma wsparcia
powoduje utrzymanie biedy i marazmu w życiu człowieka. Nie rozwija go i nie napędza do
przodu, a wręcz wywołuje konflikt, ponieważ na pewnym etapie staje się nałogiem. Ciągłe
wyciąganie ręki jest obecnie stylem życia niektórych ludzi. Jeżeli nikt tego nie odwzajemni
pojawia się oburzenie i konflikt. Co wpływa bardzo negatywnie na samych rozczeniowców
jak i tych co im tego typu wsparcia udzielają. Wtedy pojawia się chaos i degradacja. Co ma
obecnie miejsce już na skalę europejską.
Zatem jak powinna wyglądać prawdziwa pomoc ?
Pewnego dnia zadzwoniła do mnie moja dobra przyjaciółka. Zaczęła rozmowę od tego, iż jej
teściu kazał jej załatwić za niego pewną sprawę w szpitalu. To był już któryś raz z rzędu. Na
początku – jak mi powiedziała- umiał ją o to poprosić, aby wyświadczyła mu przysługę. Za
którymś razem przestała być to przysługa, a stała się wręcz swego rodzaju nakazem. Ona
poczuła się z tym bardzo źle. I zadała mi pytanie co ma z tym zrobić ? Odpowiedziałam jej-
powiedz NIE. Dlaczego NIE ? Gdyż jest to poza twoim poziomem komfortu. Ale wiesz on
jest schorowany i jeździ na wózku inwalidzkim- oznajmiła mi.
Uwaga !!!
Pojawia się tutaj poczucie winy w mojej rozmówczyni.
Odpowiedziałam jej- to niech mu ktoś inny pomoże, znajdzie się na pewno taka osoba.
W naszym społeczeństwie funkcjonuje takie powiedzenie: „Daj palec a wezmą całą rękę”.
Mamy tutaj typowy przykład wchodzenia z butami w czyjąś sferę życiową, która staje się
niekomfortowa dla osoby wyświadczającej tzw. przysługę. Podobnie jak z powyższym
przykładzie wzbudzi ona tylko oburzenie i konflikt. Nie spowoduje zamierzonego efektu
wdzięczności, a wręcz będzie budziła kolejne roszczenia. Dlatego w tym wypadku należy
powiedzieć nie i uciąć sznurek, który chce chwycić całą rękę i to w miarę jak najwcześniej.
Gdyż wikłanie się w tego typu niekomfortowy schemat powoduje większą eskalację problemu
konfliktu na tle energetycznym jak i planie fizycznym. Nie mamy tutaj zupełnie co liczyć na
wdzięczność lub zwrot pozytywnej energii od wszechświata. Tego typu działania powodują
powstanie negatywnych emocji, które wręcz doprowadzają do konfliktu. W rezultacie
darczyńca czuje się oszukany, podpuszczony, winny całej sytuacji, rozczarowany i
zawiedziony. Uraz się nawarstwia i następuje odpływ życiodajnej energii. Zapewne nieraz w
takich sytuacjach poczuliście się tak jakby ktoś zabrał wam coś waszego życia lub część
waszej istoty. Tak jest, ponieważ tutaj następuje utrata energii na planie duchowym.
Prawdziwa pomoc ma na celu przynieść korzyści jednej jak i drugiej stronie. Nie może ona
prowadzić do utraty na poziomie emocjonalnym, duchowym czy materialnym. Wtedy właśnie
gdy ona nie uderza w nasz „interes” życiowy, umiemy ją dać z poziomu serca i z sercem
przyjąć wdzięczność. Dlatego warto się zastanowić, komu pomagamy i jak. Ktoś zapewne
powie, że przemawia przeze mnie czysty egoizm. Otóż nie, ponieważ są ludzie, którzy nie
umieją docenić prawdziwej pomocy. Zdarza się, że szef firmy z dobrego serca zatrudni
człowieka, który nie ma, co włożyć do przysłowiowego gara. A on odwdzięczy się tym, że
będzie źle lub w ogóle nie wykonywał swoich zadań w firmie. Spóźniał się do pracy lub w
ogóle nie przychodził. W tym wypadku działa na szkodę tego szefa i całej firmy. Spowoduje
to tylko straty, a tym samym utratę energii w firmie. Tak samo dawanie bezwartościowych
rzeczy, które nam się nie przydadzą- rodzi tylko urazę w obdarowywanym. Pojawia się tutaj
myśl: „ pozbywa się niepotrzebnych przedmiotów”. Co prowadzi znowu do niechęci, a tym
samym powoduje, że od innej osoby otrzymamy też śmieci. Jak to mówią handlowcy: „Każdy
towar znajdzie swojego nabywcę” – tak, jeżeli ten wyrób posiada dla kogoś jakąś wartość.
Tutaj również działa to prawo, o ile dana rzecz będzie przydatna dla przysłowiowego
nabywcy. Dobrą praktyką jest zapytanie się potencjalnego obdarowywanego czy dany
przedmiot jest mu potrzebny lub czy potrzebuje danego wsparcia. Wtedy mamy do czynienia
z pełną satysfakcją i wdzięcznością. Dobre słowo, życzliwa przysługa również nic nas nie
kosztuje, dlatego warto być życzliwym dla ludzi i w miarę możliwości pomagać swoją radą
czy przysługą. Taka ofiarność nas wzbogaca i ona zwróci się wielokrotnie. Pomoc jest
wymianą energii między darczyńcą a obdarowywanym. Należy o tym pamiętać, bo takie jest
prawo wszechświata- działanie dla wspólnego dobra i wspólnych korzyści.
Autor Sylla
Wdzięczność
Z wdzięcznością dziękujemy Sylwii
za inspirację i pogłębioną refleksję
nad dojrzałą formą pomocy, odpowiedzialności
i energetycznej równowagi w relacjach.
Co zmienia poszerzanie świadomości
Wraz z poszerzaniem świadomości
pojawia się więcej przestrzeni wewnętrznej.
Nie dlatego, że stajemy się lepsi,
lecz dlatego, że zaczynamy widzieć więcej.
W szerszym polu świadomości:
• Ofiara odzyskuje poczucie wpływu
• Kat zamienia złość w jasną granicę
• Ratownik uczy się wspierać, nie tracąc siebie
Reakcja nie znika,
ale przestaje przejmować stery.
Najważniejsze połączenie
Mapa Świadomości pomaga zobaczyć,
z jakiego obszaru świadomości reagujemy.
Trójkąt pokazuje,
jak ten stan przejawia się w relacji.
Razem nie służą ocenie ani porównywaniu.
Służą zauważaniu i powrotowi do siebie.
Nie po to, by nigdy nie wchodzić w te role,
lecz po to, by rozpoznawać je szybciej i łagodniej.